Halitscher Land (Königreich Polen)
aus Wikipedia, der freien Enzyklopädie
Das Halitscher Land (lateinisch Terra Haliciensis[1], polnisch Ziemia halicka) war eine Verwaltungseinheit Polens, des Königreich Polens von 1349 bis 1569 bzw. Polen-Litauens von 1569 bis 1772. Von 1434 bis 1772 war es Teil der Woiwodschaft Ruthenien. Hauptort war Halytsch.
Das Halitscher Land bestand aus den Powiat (Kreisen)
- Powiat Halicz (Powiat halicki), Hauptort Halytsch
- Powiat Kołomyja (Powiat kołomyjski), Hauptort Kołomyja
- Powiat Trembowla (Powiat trembowelski), Hauptort Trembowla (bis 1569)
Kastellane (starostwo grodowe) gab es in Halytsch und Trembowla, Staroste (starostwo niegrodowe) in Kołomyja, Buczniów, Tłumacz, Rohatyn, Kałusz, Jabłonów, Śniatyn, Buczacz[2], Sołotwina, Niżankowice und Mogilno.
1677 bestand das Halitscher Land aus 38 Städtchen und 565 Dörfern.
Literatur
- Lustracje dóbr królewskich XVI-XVIII wieku. Lustracja województwa ruskiego 1661—1665, Teil 3: ziemie halicka i chełmska. Polska Akademia Nauk - Instytut Historii 1976 (polnisch)
- K. Chłapowski, H. Żytkowicz (Hrsg.): Lustracje województw ruskiego, podolskiego i bełskiego 1564 - 1565, Bd. 1, Warschau ²2001, ISBN 83-7181-193-4, S. 289ff (polnisch).
Anmerkungen
- ↑ Aleksander Jabłonowski: Ziemie ruskie. Ruś Czerwona In: Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. Warszawska drukarnia estetyczna, Warschau 1902, vol. VII. Cz. I, S. 84 (polnisch, lateinisch)
- ↑ Kaspar Niesiecki: Korona polska przy złotej wolności… Lwów 1728, Band 1, S. 218